Preek pakt?

Bijna iedereen heeft de sketch gezien van Mr. Bean die tijdens een dienst in de kerk zit. Met veel moeite probeert hij de ogen op te houden en tijdens de preek wordt het hem uiteindelijk fataal. Hij valt in slaap. Een grap of parodie? Of een beeld van hoe een grote groep denkt over wat er in een kerk gebeurd?

Afgelopen dagen slaan Facebook, Twitter en andere media in het rood vanwege de gehouden preek tijdens de inzegeningsdienst van Harry en Meghan.  Trouw drukt de preek zelfs integraal af en noemde de preek het hoogtepunt van de hele ceremonie. De camera liet tijdens de dienst zo nu en dan lachende en knikkende mensen zien bij wie de boodschap blijkbaar overkwam. Niemand had last van vermoeidheid. Ik zag niets dat leek op de ervaringen van Bean.

Waar werd over gepreekt? De liefde van God en wat dan zou kunnen betekenen als die liefde iets meer zichtbaar zou worden in onze verscheurde en kapotgeschoten wereld. Voor iedere christen is dit gesneden koek, lijk mij. Niets nieuws onder de zon. Toch slaat de preek aan en krijgt van mensen binnen en buiten de kerk waardering. Waarom?

De voordracht heeft zeker meegespeeld. Bisschop Micheal Curry sprak bevlogen en liet een diepe indruk na.  Dat zal zeker hebben meegespeeld. Als luisteraar werd je meegenomen in ‘The power of love’. Wat mij opviel is dat Curry niet belerend of met een opgeheven vingertje sprak. Hij trok mensen in zijn verhaal. Liefde kan als snel een roze krans krijgen, maar dat was het geheel niet. Dat dat niet de ‘power of love’ is van Celine Dion mag duidelijk zijn. Het is de kracht om deze wereld iets mooier te maken door los te komen van ons eigengereide egoïsme. Het is de zelfopofferende liefde die Jezus het leven kostte. ,,Dat is de kern van de beweging die Jezus begon. Het is een beweging die eist dan mensen leven in die liefde”, zei Curry. Het lijkt in theorie zo simpel, waarom is het in de praktijk zo moeilijk? Maar als die liefde in praktijk wordt gebracht kan ze werken als een vuur dat vernieuwd.

Iedereen die deze toespraak hoorde, zal hebben geweten dat er is grondig mis is in de wereld. Grote beslissingen wordt niet gedaan op basis van opofferende liefde, maar meer op grond van eigenbelang en egoïsme die niet rekening houdt met God.  Dat is zonde. Misschien is dat wel de reden waarom deze preek aansloeg. Egoïsme moet veranderen in opofferende liefde. Zoals Jezus deed. Die praktijk is niet eens zo ver weg, daarom begrepen veel mensen wat dat hen te zeggen had.

Advertenties

Dienaar van het woord

voorgangerOp zaterdag lees ik altijd de krant op papier. De rest van de week doe ik dat digitaal, maar op zaterdag nog gewoon ouderwets. Ik lees de overlijdensadvertenties bijna niet, maar deze keer valt mijn oog op een dominee binnen de Protestantse Kerk Nederland die is overleden. Hij wordt omschreven als een “dienaar des woords”. Dat is mooi. Hij is een dienaar, dat zette de toon voor zijn bediening tijdens zijn leven blijkbaar. Hij is een dienaar “des woords”. We kunnen ook zeggen “bedienaar van het woord”. Hij bood als dienaar Gods Woord aan in de gemeente.

Waarom valt dat zo op? Met name omdat het aanzet tot reflectie. Wat is de hoofdtaak van de dominee of in mijn kring, de voorganger? Een paar weken terug hoorde ik weer eens bevestigd dat hij een sterke leider moet zijn. Dat zegt meer over de eisen van onze cultuur dan over wat de bijbel over leiderschap zegt. Anderen zien in hem de enthousiasmerende spreker (niet gelijk aan “dienaar des woords”). We willen als gemeente graag vermaakt worden, ook op zondagochtend. Anderen zien in hem degene die activiteiten van de grond moet tillen, omdat de rest van de gemeente daar geen tijd voor heeft. De voorganger is dan de manager om alles wat in de gemeente gebeurd op te zetten en aan te sturen. Daar hoeft geen enkele voorganger theologie voor te studeren. Anderen zien de voorganger als dienaar van de gemeente in plaats van van het Woord. Dat is vaak de reden dat er zoveel voorgangers met een burn-out rondlopen.

Maar wat het ook zij, ik vind dat mooi: “Dienaar des Woords”. Daar ligt de eerste prioriteit, het present stellen van Gods openbaring. Mooi.