Worlds apart

De App van de Openbare Bibliotheek heeft er deze zomer voor gezorgd dat ik drie boeken heb gelezen die ik waarschijnlijk zonder deze App nooit uitgekozen zou hebben. Een aanrader voor volgend jaar, mocht je deze App niet kennen! Dit weekend las ik Vader en Dochter van Hendrickje Spoor. Het boek gaat over de relatie tussen de schrijfster en haar vader, André Spoor. Deze laatstgenoemde is hoofdredacteur geweest van NRC en Elsevier en was ook correspondent in het buitenland. Inmiddels is hij overleden (2012). Voor mij werd een onbekende wereld geopend. Wat blijft na het lezen is dit: een erudiete (gebruik dit woord met opzet) en tegelijkertijd intieme omgang tussen vader en dochter, gegoten in een normloze ongrijpbaarheid. Met dat laatste bedoel ik dat er geen vaste patronen in het leven van deze twee mensen lijken te zijn waaraan ze zich ijken. Voor mij is dat ongrijpbaar, omdat ik wel behoefte heb aan deze vaste patronen en een ijkpunt in het leven heb. De schrijfster zegt dat ze zonder normen en waarden is opgegroeid en dat laat het verhaal ook zien. Er lijken geen grenzen te zijn, terwijl de schrijfster daar tussen de regels door een enorme behoefte aan lijkt te hebben.

Ik kijk hier als missioloog met een bepaalde blik naar. Kan een christen zich bewegen in een dergelijke wereld en serieus genomen worden? Eerlijk laat de schrijfster zien dat haar vader worstelde met relaties en depressies, maar ook met machtsmisbruik in de wereld om hem heen. Aan het einde van zijn leven is het moeilijk voor hem te accepteren dan heel veel dingen niet gelukt zijn. Een ethisch besef is zeker aanwezig in het boek, maar volgens de schrijfster werd dat in het begin van het leven niet op haar overgedragen.

De postmoderne ethicus Jeffrey Stout zegt in Ethics after Babel:

The ideal test of a novel ethical outlook would involve persuading people to live by it for an extended period an then observing the difference it makes, in practice, to real human beings (pagina 47).

In het boek van Spoor zien we de gevolgen van ethische keuzes die men maakte en maakt duidelijk terug (lees het boek en ontdek hoe mensen in het leven staan en vooral hoe ze eindigen). Het zijn levens die zo anders functioneren als je het legt naast Bijbelse kaders.

Zoals ik het zie, staat mij leven mijlenver af van wat ik in dit boek lees. Is het mogelijk dat er een mate van overlap is, zodat beide werelden elkaar zouden kunnen begrijpen? Dat is wat mij bezig houdt. Het kan ook zijn dat we elkaar zien, naar elkaar schreeuwen, maar dat er een onoverbrugbaar ravijn tussen zit. Ik dat geval komen we dus niet werkelijk tot elkaar. Stout zegt onder andere dat er werelden zijn die elkaar niet raken en elkaar dus ook niet begrijpen. Als missioloog is dat een moeilijk te verkroppen standpunt, omdat in de missiologie steeds wordt gezocht naar vlakken die elkaar wel raken. Ik denk dat we als christenen meer ons best kunnen doen om verbindingen te maken tussen de netwerken in deze maatschappij die soms als eilandjes naast elkaar leven, maar niets met elkaar van doen hebben. Niet het evangelie naar de overkant van het ravijn gooien en wachten tot er misschien iets terug komt. Nee, werkelijk bruggenbouwer zijn, zodat twee werelden elkaar gaan raken. Dat is spannend, want hebben ze daar aan de andere kant behoefte aan? Voel ik me daar wel thuis? Jezus is een bruggenbouwer, lees Johannes 4. “Two worlds apart” en Hij weet ze te verbinden. Wat zou Jezus tegen André en Hendrickje Spoor hebben gezegd?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s