September-4-Eating-TogetherGrote kerken worden en werden vaak als het ultieme voorbeeld beschouwd voor andere kerken. Ik sprak ooit met een voorganger die enthousiast uitlegde dat door de grootte van zijn kerk hij “veel meer kon doen”. Er was meer geld door meer gevende mensen, dus was het mogelijk om meer te organiseren. Dat idee speelt nog vele kerkleiders door het hoofd. Opbouwprincipes, leiderschap, structuur, kringenwerk, acties, sociale projecten, etc.: de kerk met honderden leden zijn daarbij het leidend voorbeeld. Toch zijn de meeste kerken in Nederland niet van die omvang. In deze post een pleidooi de “kleine” kerk die juist groot kan zijn.

Vooraf aan dat pleidooi noem ik twee categorieën die worden verwoord in twee thema´s die vaak belangrijk zijn bij de opbouw van een gemeente:

  1. structuur/organisatie: deze twee zijn nodig om sturing te geven aan een groep mensen. Er worden afspraken gemaakt over hoe alles zou moeten reilen en zeilen binnen een gemeente.
  2. relatie/gemeenschap: deze twee hebben juist te maken met de onderlinge verstandhouding. De Bijbel zegt klip en klaar dat de kerk een gemeenschap is en zonder relaties geen gemeenschap mogelijk is.

Waarom noem ik deze twee categorieën? Dat heeft de volgende redenen. De eerste categorie wordt vaak benadrukt in een grote gemeente. De tweede categorie is vaak mogelijk vanwege de eerste. Of ander gezegd: om gemeenschap te ervaren is organisatie nodig. Ik geef een voorbeeld. In een grote gemeente wordt vaak de gemeenschap in een huiskring benadrukt. Deze kringen worden georganiseerd en ontstaan vaak niet vanzelf. Om het in stand te houden is een structuur van afspraken nodig. Hoe vaak heb ik gehoord in een grote gemeente dat men elkaar niet kende. Dat wordt opgelost door gemeenschap in het klein te organiseren. We kunnen daarom concluderen dat een wezenlijk eigenschap/kenmerk van de gemeente “gemeenschap” veelal afhankelijk is van structuur en organisatie.

In een kleine gemeente kan dat op een andere wijze functioneren. Gemeenschap is mogelijk door “gewoon” met elkaar om te gaan. Elkaar leren kennen is eenvoudig. Dat merk ik nu ik in een groep van ongeveer 40 mensen zit (inclusief kinderen). Niemand zegt dat men niemand kent, want iedereen kent iedereen. Organisatie is natuurlijk nodig, maar staat in dienst van de gemeenschap. Ik denk dat we de kracht juist in een kleine gemeenschap hier moeten zoeken.

De gemeente is ten eerste een gemeenschap rondom Jezus. “Waar twee of drie vergaderd zijn, ben ik in hun midden”, zegt Jezus. We spreken wezenlijk van een christelijke gemeenschap als er meerdere mensen in Jezus´ naam bij elkaar komen. Organisatie en structuur staan in dienst van de gemeenschap en niet andersom. Wanneer een kleine gemeente dat uitbuit, komt ze volgens mij dichter bij het bijbels ideaal.

Ik sluit af met een praktisch voorbeeld. Een kleine gemeente kan uitmunten in gastvrijheid. Als mensen worden uitgenodigd voor een maaltijd en de kans krijgen om anderen te leren kennen, zal dat door een gast als enorm waardevol worden ervaren. Maar niet alleen door een gast, ook de deelnemers aan de gemeenschap ervaren wat het is om kerk te zijn als er samen wordt gegeten. Iets dergelijks organiseren is niet zo moeilijk, de impact juist heel erg groot (en kinderen, tieners kunnen zich ook thuis voelen). En… de organisatie staat in dienst van de gemeenschap!

Ben benieuwd hoe jij daar tegen aan kijkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s