Bent u een beetje bang?

toekomstGaat het wel goed met ons? De onzekerheid is bij sommigen duidelijk te voelen. Zijn we bang aan het worden?

Gaan we het in de toekomst nog wel zo goed krijgen? Hoe zit het met het pensioen? Komt ebola ook naar Nederland? Gaan er aanslagen gepleegd worden vanwege de Nederlandse presentie in het Midden-Oosten? Heb ik volgende maand mijn baan nog wel? Kunnen we de rekeningen nog wel betalen? Is het nog wel sprake van voldoende zorg als het erop aankomt? Komt er ook oorlog in onze regio? Hoe zit het met onze hypotheek, staan we onder water? Vragen, vragen en nog eens vragen.

Toch zitten een groot aantal mensen ermee. Ook christenen. Ze zijn bang. In meerdere en in mindere mate.

“Angst is een slechte raadgever”, zegt het spreekwoord overduidelijk. Jezus zegt dat we in geen ding bezorgd moeten zijn, want God zorgt voor ons. Wanneer je christen bent, dan weet je dat ook. Maar waarom zijn er dan toch zoveel, ook christenen, gewoon onzeker en soms gewoon bang voor wat er in de toekomst ligt? Die angst is gebaseerd op (1) afname van materiële welvaart, (2) op gezondheid bedreigende situaties en (3) vrijheidsbeperkende gebeurtenissen. Waar komt dat vandaan?

Dat zou bij christenen kunnen komen door de eschatologische visie die hen is voorgehouden. Het gaat in de toekomst alleen maar slechter worden. Men past bijvoorbeeld Mattheus 24 toe op onze tijd en de tijd die voor ons ligt. Alle ellende die voor ons zou kunnen liggen, gaat vooraf aan de terugkomst van Jezus. Men vergeet dan wel eens dat de Bijbel niet alleen voor ons, maar voor de hele wereld is geschreven. En op andere plekken op deze wereld is al eeuwenlang oorlog of honger. Men leest dergelijk teksten dan ook met name vanuit westers perspectief.

Een tweede mogelijkheid is dat we het de laatste 50 jaar het steeds beter hebben gekregen. We hadden meer dan genoeg en het vooruitzicht dat dat ons afgenomen zou kunnen worden, beangstigd. Kunnen we het redden zonder die rijkdom? Kunnen we na ons pensioen van voldoende financiën rondkomen om nog lekker te leven? Misschien nog eens naar de Costa del Sol om te overwinteren? Terug naar minder is een moeilijk te verteren proces.

Ten derde zijn we er vaak vanuit gegaan dat de wereld steeds meer maakbaarder is geworden. Natuurlijk zijn erop het vlak van de gezondheidszorg nog een aantal uitdagingen. Maar juist deze uitdagingen maken ons angstig. Ebola is zo’n voorbeeld. Het is een ziekte die we nog niet onder controle hebben en de westerse wereld reageert op sommige plaatsen verhit. Als een vaccin wordt gevonden, zal dit snel afnemen, maar het zal de kop weer opsteken als er een andere medische uitdaging zich aandient.

Ten vierde is Nederland steeds individualistischer geworden. De participatie gedachte zal dat niet veranderen. We leven in Nederland steeds meer op een persoonlijk eilandje. Natuurlijk zijn er de nodige netwerken: werk, sportclub, vereniging. Maar waar kun je tegenwoordig nog over je angsten praten? Waar is er ruimte om gewoon jezelf te zijn en je hart te luchten?

Kerken kunnen bakens van hoop zijn. Plaatsen waar je je hart op kan zetten en over je angsten kunt spreken. Ik roep ze op om een stad op de berg te zijn en de deuren open te zetten voor al die bange mensen die rust en vrede zoeken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s