Het dualisme tussen bestaande kerk en gemeentestichting

1165750601_extras_albumes_0_1024Deze week was ik op het “Look&Feel” event van Urban Expressions. Deze mensen hebben een heldere visie en zijn in mijn ogen goed bezig met gemeentestichting in aandachtswijken. De verhalen die werden verteld kwamen dichtbij, omdat wij bijna identiek bezig waren in Spanje. Aan het einde was er een interview met iemand en het publiek kon meepraten. Na vijf minuten was het onderwerp weer beland op de kloof tussen de bestaande kerk en de ploeterende gemeentepionier. Ik loop al een tijdje mee in deze wereld en één van de grootste uitdagingen is dit bijna onoverbrugbaar dualisme. Waar is de volmondige steun van de kerk? Wat is er aan de hand dan?
  • Het lijkt erop dat bestaande kerken het moeilijk vinden dergelijke pioniersplekken een kans te geven. De garantie op succes is er niet en controle uitoefenen is moeilijk. Daar het kostbare geld insteken, lijkt heel vaak een brug te ver, dus gebeurt het niet. Dus ploeteren deze pioniers niet alleen in de wijk waar ze zitten, maar vechten ze ook voor een bestaansrecht binnen de bestaande kerk.
  • De kerk kijkt vaak naar een dergelijke pioniersplek met de ogen van de eigen context. Voorbeelden daarvan zijn de zondagse eredienst, dogmatische overtuigingen en wijze van leiderschapsuitoefening. Als een pioniersplek zich buiten de bestaande paden beweegt, probeert de kerk toch invloed uit te oefenen om ze weer “binnenboord” te krijgen. Gelukkig wordt dit iets minder, maar het is nog steeds aanwezig.
  • Binnen evangelische kringen lijkt het erop dat veel mensen denken dat met behulp van de bestaande vormen nog steeds heel veel mensen de kerken kunnen worden binnengehaald. “We groeien nog steeds”, zegt men in de wandelgangen. Er wordt vaak vergeten dat de groei komt door aanwas uit andere kerken. Dus worden nog steeds grotere gebouwen aangekocht en hoopt men dat de hoge kwaliteit van de eredienst mensen zal aantrekken. De druk om nieuwe vormen te doordenken, is er nog onvoldoende. Gevolg is dat op dit moment de evangelische beweging op het vlak van gemeentestichting in Nederland mijlenver achterloopt op de gevestigde kerken. De PKN heeft gebouwen moeten sluiten en ziet de noodzaak in om zichzelf opnieuw uit te vinden. Binnen de evangelische beweging wordt nog onvoldoende aan de bel getrokken, omdat de nood nog niet voldoende helder is.
  • Sommige kerken willen de eigen gemeenschap meer missionair laten zijn en organiseren allerlei activiteiten die meer laagdrempelig zijn. Allerlei methodes zijn uit de VS over komen waaien om dat te stimuleren. Men vergeet echter dat het DNA van de kerk opnieuw doordacht moet worden en niet alleen de buitenkant. De essentie of de kern blijft gelijk. Wil een kerk werkelijk missionair zijn, dan zal men niet vanuit de buitenkant, maar vanuit de binnenkant het wezen van de kerk moeten doordenken. En dat allemaal vanuit een Nederlandse context.

Ik hoop dat er meer kerken zullen zijn die middelen beschikbaar stellen om pioniers een kans te geven, zodat de kloof tussen kerk en pionier oplost. En wil men dan missionair bezig zijn, hoop ik dat men nadenkt over het wezen van de kerk en niet alleen over de leuke en aantrekkelijke activiteiten. Hoop moet er altijd zijn…

 

Advertenties

3 thoughts on “Het dualisme tussen bestaande kerk en gemeentestichting

  1. Als lid van een missionaire gemeente CGK en tevens actief in Pinkster/Evangelische gemeenten heb ik een kanttekening.
    Veel missionair werk wordt in gevestigde kerken vooral betaald uit potjes gemeenschappelijk geld. Evangelische kerken hebben niet zulke potjes. Het zijn onafhankelijke kerken met een vrij ‘los’ verband. Je zou kunnen zeggen dat gevestigde kerken de risico’s van gemeentestichting beter kunnen ‘spreiden’ en de pioniersplekken ook beter kunnen aansturen. In evangelische kringen is dit zeer gering aanwezig. Het ligt bij een enkeling die zich ‘geroepen’ voelt om een gemeente te beginnen. God gaat het zegenen (of niet).
    Je hebt een raak punt denk ik met het DNA van gemeenten die veranderd moet worden. Maar hoe doe je dat bij een bestaande gemeenten. Het DNA ligt toch een beetje vast lijkt het…? In feite kan het alleen als je met z’n allen zegt, wij doen het verkeerd, we gaan opnieuw beginnen.

  2. Je hebt helemaal gelijk dat veel evangelische gemeenten vaak kleiner zijn en daardoor de mogelijkheden beperkt zijn. Toch zijn er ook in Nederland een aantal iets grotere evangelische kerkverbanden waar weinig of geen aandacht is voor gemeentestichting, laat staat dat er centraal een “potje” beschikbaar is voor een pionier. De Unie van Baptisten gemeenten is de het enige evangelische kerkverband waar ik van weet waar men gericht bezig is met gemeentestichting. Wel ervaart men echter binnen het team dat dit aanstuurt dat het lastig is dit financieel rond te krijgen.

  3. Is ook zeker een punt. Er is weinig ‘visie’ voor ‘meer kerken’ bij veel mensen. In die zin zijn evangelische kerken inderdaad niet noodgedwongen genoeg om ermee bezig te zijn. Wat zou ik ook dat graag zien veranderen… Ik geloof wel dat er meer visie is voor ‘buurtwerk’. En vandaar uit kan dan ook verlangen voor kerkplanting komen, of niet, maar het past beter bij een bestaande kerk om in specifieke buurten te gaan investeren dan in een (de) algemene missie te blijven hangen maar niet te weten waar te beginnen en dan maar wat losse acties te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s