Andere culturen en sociale netwerken

imageWe leven in een netwerk samenleving. Dat wil zeggen dat mensen zich begeven zich in verschillende groepen met een eigen identiteit die in zichzelf geen relatie hoeven te hebben. Bauman en Castells hebben dat een decenium geleden al aan zien komen.

Sociale netwerken op internet zijn een aanwijzbare vorm van netwerkvorming. Er ontstaan relaties tussen personen en personen groeperen zich rondom interesses of overeenkomstige overtuigingen. Deze netwerken groeien en dat betekent dat het niet iets is wat binnen een paar jaar weer is verdwenen. Ook hun invloed beperkt zich niet tot een aantal indivuduen die grote delen van hun tijd zich achter een comnputerscherm begeven. De afgelopen maanden is gebleken  dat met name Facebook en Twitter grote gevolgen kunnen hebben voor de maatschappelijke situatie in een land.

Een paar voorbeelden:

  1. Toen de “indignados”  in Spanje op pleinen in grote steden hun ongenoegen lieten horen, maakten ze gebruik van Twitter om met hun ideeën anderen op te roepen ook deel te nemen aan het protest.
  2. In april en mei 2011 riepen Palestijnen op tot een derde intifada tegen Israel. Gelukkig had dat geen ernstige gevolgen. 
  3. De “Arabische lente” heeft een enorme duw in de rug gekregen door publicaties op Facebook en Twitter. Het is zelfs de vraag of het zonder deze netwerken wel zou zijn gelukt.

Als missionair werkers maken we ook gebruik sociale netwerken als LinkedIn, Twitter en Facebook (en straks van Google+). Het is een manier om in contact te blijven met de achterban en contact te maken met mensen in het land waarin we werken. Sommigen gebruiken Facebook voor hun bediening (zie bijvoorbeeld hier), het is dan  een  middel om mensen op de hoogte te brengen van activiteiten en overtuigingen.

Zijn sociale netwerken een verrijking voor de missionaire werker?

1. Missionaire werkers communiceerden, voordat e-mail en internet ingebrugerd raakten, via telefoon en brief. De telefoon was een interactief middel, maar in vele gevallen kostbaar. Daarom stuurden men brieven. Dit duurde lang en bracht geen gesprek op gang.

2. Sociale netwerken brengen commiunicatie op een mondiaal plan. Het is niet meer van “veld” naar “achterban”, het is communiceren van iedereen naar iedereen. De communciatie is het best te vergelijken met een gesprek aan tafel, met de tafel in de vorm van de wereld. Ze zijn daarmee onvoorspelbaar, net zoals een gesprek niet te sturen is.  Andy Gibson zegt in “Social by Social”

Much of our most important and effective communication doesn’t involve technology. We talk, observe, play games, develop relationships face-to-face through our senses, without even thinking about it. Technology extends our reach, via print, film, radio, television, photography, phone, e-mail and the internet, but it can’t change our basic human nature. Communication comes in all shapes and sizes, but its basic social purpose stays the same.

De techniek achter sociale netwerken is niet het belangrijkste, de communicatie is dat wel. De techniek maakt de communciatie alleen makkelijker, eenvoudiger en goedkoper.

3. Communicatie “face to face” verschilt alleen op niveau van communicatie op internet. Velen doen denigrerend over de diepgang die de communicatie kenmerkt op internet. In levende lijve is er contact via de zintuigen die informatie ontvangen en versturen. Op internet is sprake van een gesprek tussen digitale identiteiten, waar over en weer meningen worden gevormd, uitgesproken en waarom wordt gereageerd.  (elke deelnemer aan het digitale gesprek moet op de hoogte zijn van deze diagitale identiteiten, zeker bij het definieren van profielen). Door de deelnemers aan dit gesprek op internet wordt de communicatie als “koetjes en kalfjes” of diepgaand ervaren, net als in een face-to-face gesprek.

4. Communicatie via sociale netwerken kenmerkt zich door uitwisseling van iedereen met iedereen. Daarin schuilt een gevaar, want iedereen kan meekijken en meelezen. Daarin schuilt ook haar kracht, want daardoor komt een deelnemer aan het gesprek soms in contact met personen die hij/zij in het dagelijks leven in levende lijve nooit zou hebben ontmoet. Wanneer iemand een boodschap wil overdragen, dan kan deze dus geadresseerd worden aan een groot publiek.

Moeten we ons afkeren van sociale netwerken als christelijke werkers? Dat denk ik niet. Zoals gezegd, sociale netwerken op internet zijn een reflectie van de samenleving zoals we deze dag aan dag ervaren. Door je te ontrekken aan sociale netwerken, ontrek  je je aan de maatschappij om je heen. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s