De kerk in 2011 (7)

De laatste post over dit onderwerp. De neiging bestaat aan het einde van een serie als deze om de eigen visie te geven op de kerk in onze tijd. Ik denk dat die visie niet bestaat. De kerk, ook in de westerse wereld, is zo divers dat een eenduidig beeld niet recht zou doen aan de veelkleurigheid van de kerk. God is groter dan onze neiging om alles in hokjes te plaatsen. Toch wil ik een paar voor mij opmerkelijke observaties doen.

Ten eerste is de kerk het werk van God. De kerkmensen mogen in Zijn voetsporen treden (missio Dei). Het lijkt er volgens mij soms op dat met al ons westerse planning en strategisch denken dat de laatste jaren zijn vergeten. De afgelopen jaren is steeds gebleken dat het “regelen” van de kerk nog niet een opleving tot gevolg heeft gehad. God is niet maakbaar en daarom is een opwekking of “blessing” ook niet maakbaar.

Ten tweede, vader en zoon Dekker hebben een punt. Het geloofsleven van elke participant  is bepalend voor hoe de kerk zich in het dagelijks leven mainifesteert. Ik val de Dekkers daar voor een deel in bij (ik heb het boek van vader Dekker niet gelezen, dus houd een slag om de arm). Succes wordt vaak afgemeten aan het leiderschap van de kerk en is resultaat gericht. Goed leiderschap betekent een gezonde kerk (zie Schwartz). Maar in de kern gaat het niet om de leiding, maar om elke deelnemer die deel is van een gemeenschap die zich rond Jezus verzamelt. Volgens mij is leiden voor het grootste deel faciliteren.

Ten derde, kerkelijk succes is niet afhankelijk van een a-cultereel kerkelijk opbouwmodel. Meestal werd gedacht dat met een model het tij gekeerd kon worden als een vitamine ter bevordering van de gemeentegroei. Al met al blijkt nu dat de kerk niet maakbaar is en dat deze modellen in heel veel gevallen geen deel zijn geworden van het kerkelijk leven (wie is er werkelijk “purpose driven” geworden?).

Ten vierde keek men in het verleden vaak naar succesvolle kerken en kopieerde wat daar goed ging. Helaas werkt dat niet altijd zo (zie ook de derde opmerking). Kerken moeten in deze tijd meer en meer hermeneuten zijn van de eigen culturele context. Men moet zich de vraag stellen: “Wat heeft het evangelie ons te zeggen in onze wijk?” De uitwerking van het evangelie heeft deze conturele component nodig. Welke voorganger besteedt meer tijd buiten de muren van de kerk dan daarbinnen?

Tot slotte zijn er in Nederland een groeiend aantal mensen die “tegen” zijn. In de VS kennen we dat verschijnsel al een tijdje (tik op Youtube Rob Bell in en je krijgt een lijst met videos om een avondje te vullen). Wat boven het maaiveld uitkomt is een bedreiging voor de status quo, meestal gebasseerd op angst. In Nederland komt het gesprek over experimentele ecclesiologie maar niet van de grond. 

Hier laat ik het voorlopig bij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s