Hoe kan een land een werkeloosheid van 20% overleven?

Gemiddeld is één op de vijf mensen in Spanje werkeloos. In Andalusië is het zelfs één op de vier. Hoe kan een land overleven als de regering zoveel mensen moet onderhouden? Sommigen zullen eenvoudig stellen dat een land niet lang overleeft als deze situatie niet veranderd. Griekenland staat aan de afgrond en er zijn mensen die zeggen dat Spanje er economisch niet veel beter voor staat. In noem een aantal redenen die deze mening ondersteunen.

De economie van Spanje/Andalucië verschilt op een aantal punten met de rest van Europa. De salarissen zijn in Andalusië laag. Een gemiddelde buschauffeur verdient zo´n 1000 Euro per maand. De overheid is de grootse werkgever en ontslaat geen personeel. Het is dan ook heel begrijpelijk dat veel mensen zekerheid zoeken en dus voor de overheid willen werken. De afgelopen tijd heeft de regering enorm veel geld in de economie gepompt, met de hoop dat daarmee de werkgelegenheid zou groeien. Dat heeft de groei van de werkloosheid zeker geremd, maar helaas niet tot stilstand gebracht. De staatsschuld is onder andere daardoor gestegen, en nu alle werklozen ook onderhouden moeten worden, gaat dat snel. Politiek gezien, werken de twee grootste partijen niet samen. Ze zijn elkaars rivalen en proberen de stem van het volk te winnen.

Hoe houdt de gewone man/vrouw in de straat die werkloos is, dit vol? Economisch zal men dit niet lang vol kunnen houden. Uitkeringen stoppen naar verloop van tijd. En dan is het geld op. Hoe gaat met er geestelijk of mentaal met deze situatie om. Kan iemand lang in deze onzekerheid leven? Opvallend is dat mensen steun zoeken bij elkaar. Ten eerste is dat op straat het geval. Werkloze mensen staan overdag en ´s avonds op straat met elkaar te praten. Ik zie regelmatig wat oudere mannen in groepjes bij elkaar staan. In café´s zie je hetzelfde gebeuren. Ten tweede is de familie, meer dan in Noord-Europese landen, belangrijk. Familie ondersteunt elkaar. Men woont vaak bij elkaar in de buurt, waardoor wederzijdse steun mogelijk is. De sociale cohesie in de samenleving is sterk. Dat heeft in dit geval zijn voordelen. Of het zal helpen deze crisis te boven te komen, dat is nog maar de vraag.

Advertenties

2 thoughts on “Hoe kan een land een werkeloosheid van 20% overleven?

  1. Ik vraag mij sterk af of die sociale cohesie van familie, en vrienden sterk genoeg is om de crisis boven te komen. Immers, die familie en vrienden waar we het nu over hebben beschikken ook niet over onbeperkte gelden. En al zeker niet gezien de ‘crisis’, zit iedereen financieel gezien krapper. Ook die ondersteunende familieleden, of vrienden.

    Ik denk dat er veel meer werkgelegenheid gecreëerd moet worden. Hoe? Ik denk dat het antwoord op deze vraag een leuk discussie item is voor het nieuwe kabinet.

    Er zijn genoeg sectoren waarin werkgelegenheid gecreëerd kan worden. Ook voor de minder intellectuele mensen in onze maatschappij. Bij ons op school (afdeling voorzieningen) werkt bijvoorbeeld een jongeman met het syndroom van down. Mensen kijken vaak op hem neer, maar waarom? Omdat hij er anders uit ziet? Omdat hij intellectueel misschien minder bedeeld is? Zo lang hij gelukkig is, is dat toch perfect?

    In een ‘crisis’ is iedereen kwetsbaar. Het eerste werk wat verzet moet worden, om uit deze situatie te komen, is door men weer eigenwaarde te geven. Mensen gelukkig te maken. En die jongeman op school bij ons is daar een heel goed voorbeeld van. Hij krijgt er misschien niet voor betaald, maar hij is bezig, wat hij leuk vindt, en hij heeft plezier in zijn leven.

    Als we dit voorbeeld zouden gebruiken voor de bevolkingsgroepen die iets meer bedeeld zijn op intellectueel gebied, krijgt men weer eigenwaarde. Men gaat zijn/haar leven meer waarderen (QOL – quality of life – neemt toe), waardoor men weer initiatief gaat nemen. Als de overheid dan ook nog stimuleert om werk te zoeken, dan zijn we in elk geval al een heel eind om een einde te maken aan deze ‘crisis’. Toch?

  2. Als we dit voorbeeld zouden gebruiken voor de bevolkingsgroepen die iets meer bedeeld zijn op intellectueel gebied, krijgt men weer eigenwaarde. Men gaat zijn/haar leven meer waarderen (QOL – quality of life – neemt toe), waardoor men weer initiatief gaat nemen. Als de overheid dan ook nog stimuleert om werk te zoeken, dan zijn we in elk geval al een heel eind om een einde te maken aan deze ‘crisis’. Toch?
    +1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s