Introducing the missional church

Het boek “Introducing the missional church” houdt me deze week erg bezig. Waarom?Dit boek wil een basis leggen voor missionair denken binnen een kerk.

Ik kan wel zeggen dat ik veel praktisch ingestelde gemeenteopbouw boeken heb doorgeploegd. De boeken die ik las en die de meeste inpact hebben gehad in Nederland zijn die van Christian Schwarz, Bill Hybels en Rick Warren. Alle drie de schrijvers leveren in hun boeken een opbouwmodel aan dat in de gemeente toegepast kan worden.Het gaat om de 8 duigen van Schwarz, de 5 doelen van Warren en de 7 punten van Hybels (die nooit echt duidelijk zijn geland volgens mij).

Steeds meer kom ik erachter dat deze modellen nogal problematisch zijn. Ze zijn cultureel afhankelijk en kijken niet naar de plaatselijke situatie. Er wordt in deze boeken niet gevraagd wat de mensen in de gemeente nu eigenlijk denken hoe de gemeente eruit zou moeten zien. Nog problematischer is het dat er weinig wordt gezegd over gebed en over het onderscheiden van Gods leiding en werk in de gemeente en al helemaal niet over wat God in deze wereld aan het doen is. Te vaak wordt een model “top down” op een gemeente geplaatst zonder dat de mensen zelf veel invloed hebben op het uiteindelijke resultaat. Het is meestal een resultaat van de leiders die het willen “implementeren”  (van boven af) i.p.v. dat de gemeente daar veel zeggenschap over heeft (van onder af).

Roxburgh en Boren schrijven een ander boek. Ze zijn ervan overtuigd dat het ten eerste Gods Geest is die werkt in deze wereld en ook de geloofsgemeenschap vormt. Alles begin bij God: de “missio Dei”. Er is geen vaststaand model mogelijk dat zonder voorwaarden klakkeloos kan worden toegepast. God zelf is aan het werk en doet dat op verschillende wijzen. Het doel van een geloofsgemeenschap is om aan te sluiten bij dat wat God aan het doen is in hun eigen geloofsgemeenschap en ook met name  in de omgeving waarin deze gemeenschap “woont en werkt”.

Het zoeken naar wat God doet, kan volgens Roxburgh en Boren nogal verwarrend overkomen. Hoe ontdek je wat God aan het doen is? Ze gebruiken voor het “missionaire leven” (missional live”) van de gemeente de metafoor van de bruisende rivier. Dat is geen kalm stroompje, maar een stortvloed die niet te beheersen is. En daar gaat het hen om. Modellen kunnen het gemeenteleven sturen beheersen, Roxburgh en Boren laten zien dat het God zelf is die in de eerste plaats stuurt. En Gods werk is soms verrassend “anders”. Het gaat om “missional immagination of what God is doing in this world”. Een missionaire gemeente stijgt daarom uit boven de categorisering die vaak optrad bij modellen die zonder enig voorbehoud werden toegepast. Een geloofsgemeenschap staat echter in een driehoeksrelatie met cultuur en evangelie en kan ooit los staan van beide.

Het boek laat nog veel meer zien. Er worden verschillende metaforen gebruikt van de plaatsing van een geloofsgemeenschap in de tijd en op een specifieke plaats. Het boek geeft aan het einde ook een stappenplan hoe de gemeente kan nadenken over deze “missional immagination”. Ook hier is opvallend dat degene die leiding geven daarop geen invloed hebben. Alles gebeurt “bottom up”: het geheel van gelovigen praat, bidt en zoekt naar wat God aan het doen is binnen en buiten de kerk.

Een boek dat werkt als een verademing. Ik mijn kerkelijk “loopbaan” heb ik vaak gedacht dat ik moest zeggen hoe het moest. Ik moest nadenken over visie, over plannen maken, ik moest mensen enthousiasmeren voor dat wat ik had bedacht. Nu denk ik dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat ik God voor de voeten heb gelopen. Missionair kerk-zijn is iets van begint bij God en opgepakt wordt door alle gelovigen die als gemeenschap aan elkaar verbonden zijn. Pas dat kan de kerk (geloofsgemeenshap) als geheel met beide voeten in deze wereld staan. Werkend aan een wereld die Jezus nodig heeft.

Ik hoop dat over dit boek in Nederland een seminar wordt gegeven. Ik hoop het…

Advertenties

One thought on “Introducing the missional church

  1. heb de boeken van warren, hybels en schwarz ook gelezen, de andere schrijvers die je noemt ken ik niet, maar het idee is volgens mij dat je slechts visie nodig hebt om an de slag te kunnen gaan en een kerk veranderen. ik zie het niet gebeuren. ik geloof dat ook complete kerken kunnen veranderen, maar ik denk dat veelal slechts de invulling wordt veranderd en de inhoud een ander tintje krijgt, maar eigenlijk blijft het totaal hetzelfde.

    inderdaad denk ik dat het een ander uitgangspunt zou zijn wannneer we vanuit ons eigen verlangen en de werking van Gods geest pas een totaal andere gemeenschapsvorm zouden krijgen. hoe zou dit beginnen volgens mij? ik geloof dat het begint waar wij onszelf laten zien zoals we zijn. open en transparant, eerlijk en oprecht, laten zien wie Jezus is, maar wel vanuit ons eigen christen zijn. ik bedoel daarmee , inclusief de moeite en pijn die er soms ook bij gebaat gaat. veelal roepen we in onze kerken dat het leven met christus zo gewedligig is, we zingen met de handen in de lucht misschien, maar ons hart is veela slechts gericht op onszelf en niet op de ander.
    leuk je site eens gezien te hebben, kom binnenkort nog eens kijken. groet erik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s