A Christianity worth believing (5)

Het is alweer een tijd geleden dat de laatste post over het boek van Pagitt verscheen. Niet dat het boek niet interessant is, de tijd ontbreekt mij gewoon. Ja, dat is een slap excuus. Hier het volgende deel.

Pagitt benadrukt dat de Bijbel de belangrijkste basis voor het christelijk geloof. Sommigen gebruiken het als een verdedigings wapen tegen de “human enemies of our faith”, maar dat is het juist niet. Wat is het nog meer niet? Het is geen “reference book”. Geen encyclopie met bijbelse waarheden. Het bevat geen verhalen die totaal los van elkaar staan. Elk verhaal is deel van een groter geheel, een wereld die je binnenstapt met verhalenvertellers, dichters en profeten. In dit kader keert Pagitt zich tegen de memorisatee emthodes die mensen aansporen om lostaande bijbelverzen uit het hoofd te leren. Door te memoriseren, laat je een heel aantal verzen weg. Delen van de Bijbel die ook van belang zijn, vallen dan buiten de aandacht. Dat kan niet de bedoeling zijn, het gaat om de boodschap van het geheel.

Waarom benadrukt Pagitt deze twee uitgangspunten (1. Bijbel is geen wapen, 2. Bijbel is geen encyclopedie).? Hij doet dat omdat hij ziet dat het verdedigen van de bijbel zich veplaatst tussen christen en niet-christen naar christenen onderling.  Hij noemt bijvoorbeeld homosexualieit, foutloosheid/onfeilbaarheid van de bijbel en de rol van vrouwen in de kerk.De Bijbel kan dan een “bewijs” worden voor de eigen positie.

Het lijkt erop dat door de soms verhitte discussies, de Bijbel een goddelijke status krijgt. Hij zegt:

“I know plenty of people who think it ought to happen the other way arround, that a person needs to believe the Bible in order to believe in God. … I don’t think the Bible is always the best starting point for faith”.

Interessant is wat Pagitt zegt over het werkelijk doel van de Bijbel:

For Paul and Timothy, Scripture found its power in the  community of faith, in the activity of God as seen trough people, in the continuing story of God’s partnership with humanity. … Scriptures are meant to be lived.

Wanneer je hier over nadenkt, dan heeft de Bijbel een verbindende functie. De Bijbel laat zien dat God actief is in deze wereld, en door de Bijbel halen mensen daar hoop en inzicht uit. Bijbelgedeelten kunnen uit de tekst springen als er een relatie wordt ervaren in het dagelijks leven. “Ik ben de opstanding en het leven”, zei Jezus. Het was de tekst op mijn vaders begrafenis. Deze tekst heeft sindsdien een andere betekenis gekregen. “God is een goed werk begonnen en zal dat volbrengen”, vrij geciteerd uit Filippenzen 1:6. Een tekst die bepalend is geweest aan het begin van mijn bewuste leven met Jezus. De Bijbel reistop deze manier met een mens mee, de tekst grijpt in in het leven. In de Bijbel ontmoet je jezelf en door de hoofdpersonen die er in worden beschreven, ontmoet je jezelf. De Bijbel is een boek dat een deel wordt van de biografie van een mens.

Pagitt ziet de Bijbel niet als een verzameling leerstellingen. Hoe we daar dan wel naar moeten kijken, laat hij hier achterwege.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s