Categorie archief: wereld
Forgiveness
Via Emergent Village een citaat van Miroslaf Volf. Een nadenker.
“Forgiveness is the boundary between exclusion and embrace. It heals the wounds that the power-acts of exclusion have inflicted and breaks down the dividing wall of hostility. Yet it leaves a distance between people, an empty space of neutrality, that allows them either to go their separate ways in what is sometimes called ‘peace’ or to fall into each other’s arms and restore broken communion.
Much more than just the absence of hostility sustained by the absence of contact, peace is communion between former enemies. Beyond offering forgiveness, Christ’s passion aims at restoring such communion–even with the enemies who persistently refuse to be reconciled.”
Miroslav Volf
Hoe kan een land een werkeloosheid van 20% overleven?
Gemiddeld is één op de vijf mensen in Spanje werkeloos. In Andalusië is het zelfs één op de vier. Hoe kan een land overleven als de regering zoveel mensen moet onderhouden? Sommigen zullen eenvoudig stellen dat een land niet lang overleeft als deze situatie niet veranderd. Griekenland staat aan de afgrond en er zijn mensen die zeggen dat Spanje er economisch niet veel beter voor staat. In noem een aantal redenen die deze mening ondersteunen.
De economie van Spanje/Andalucië verschilt op een aantal punten met de rest van Europa. De salarissen zijn in Andalusië laag. Een gemiddelde buschauffeur verdient zo´n 1000 Euro per maand. De overheid is de grootse werkgever en ontslaat geen personeel. Het is dan ook heel begrijpelijk dat veel mensen zekerheid zoeken en dus voor de overheid willen werken. De afgelopen tijd heeft de regering enorm veel geld in de economie gepompt, met de hoop dat daarmee de werkgelegenheid zou groeien. Dat heeft de groei van de werkloosheid zeker geremd, maar helaas niet tot stilstand gebracht. De staatsschuld is onder andere daardoor gestegen, en nu alle werklozen ook onderhouden moeten worden, gaat dat snel. Politiek gezien, werken de twee grootste partijen niet samen. Ze zijn elkaars rivalen en proberen de stem van het volk te winnen.
Hoe houdt de gewone man/vrouw in de straat die werkloos is, dit vol? Economisch zal men dit niet lang vol kunnen houden. Uitkeringen stoppen naar verloop van tijd. En dan is het geld op. Hoe gaat met er geestelijk of mentaal met deze situatie om. Kan iemand lang in deze onzekerheid leven? Opvallend is dat mensen steun zoeken bij elkaar. Ten eerste is dat op straat het geval. Werkloze mensen staan overdag en ´s avonds op straat met elkaar te praten. Ik zie regelmatig wat oudere mannen in groepjes bij elkaar staan. In café´s zie je hetzelfde gebeuren. Ten tweede is de familie, meer dan in Noord-Europese landen, belangrijk. Familie ondersteunt elkaar. Men woont vaak bij elkaar in de buurt, waardoor wederzijdse steun mogelijk is. De sociale cohesie in de samenleving is sterk. Dat heeft in dit geval zijn voordelen. Of het zal helpen deze crisis te boven te komen, dat is nog maar de vraag.
Huizen bouwen
Vrienden van ons zijn bezig met het verbouwen van hun huis. Gouda zakt weg in het veen c.q. moeras en daarom moeten sommige fundamenten van huizen hersteld worden. Zo ook dat huis van onze vrienden. Dat is inmiddels allemaal klaar en nu moet de binnenkant nog afgemaakt worden. Veel verschillende mensen zijn bezig om verschillende klussen uit te voeren, zodat het huis weer bewoonbaar wordt. Zo heb ook ik deze week weer even een oud beroep opgepakt: electriciën. Stap voor stap gaat het de goede kant op.
Dat deed mij danken aan Efeze 2:20, waar gesproken wordt over het fundament van de apostelen en profeten. Is dat fundament dat zij hebben neegelegd hetzelfde fundament dat veel kerken hebben gelegd? Of moeten we net als bij onze vrienden, een nieuw fundament leggen zodat het gaat lijken op het fundament van de apostelen en profeten?
Libanon
Er is deze nog geen bestand gerealiseerd. Nog meer mensen slaan op de vlucht. Van Arie Verduijn hoorde ik dat er verschillende CAMA kerken in de regio hulp bieden. Dat is geweldig. Het is in deze situatie heel erg moeilijk om een kant te kiezen. Ik ben niet zozeer sympathisant geworden van Hezbollah, in het geheel niet. Maar er wordt wel heel veel platgebombardeerd door Israël. Steden en dorpen die met moeite de laatste jaren weer zijn opgebouwd, liggen weer in puin. Aan de andere kant heeft Hezbollah al die jaren een groot arsenaal aan raketten op kunnen bouwen. Zeer mobiel en moeilijk uit te schakelen. Daar maken ze nu in grote getale gebruik van. Wanneer stopt deze waanzin? Wanneer stopt het bloeden?
We hebben het zo goed in Nederland
Een paar weken terug hoorde ik iemand op een studiedag zeggen dat het lijden ver van haar afstond. Het martelaarschap was niet iets dat in haar belevingswereld te vinden was. Deze opmerking toont aan dat je volgens mij een beperkte blik hebt op de radius van de kerk. Immers, wanneer er iemand op deze wereld lijdt vanwege zijn of haar geloof in Jezus, dan moet dat ons hier in Nederland toch iets doen. Het moet mij, ons allemaal raken! Het zijn broers en zussen die Jezus volgen en daarvoor een prijs moeten betalen.
Afgelopen vrijdag stond dit bericht in het Nederlands Dagblad:
ERMELO – Een 47-jarige voorganger en zijn 22-jarige dochter zijn op 3 juni doodgeschoten op het eiland Mindanao in de Filipijnen. Dat meldt Open Doors, een organisatie die opkomt voor vervolgde christenen.De voorganger, Mocsin Hasim, had juist een trouwdienst geleid. Op de weg terug reed het tweetal met de bromfiets in een hinderlaag. De voorganger Mocsin Hasim werd negentien keer geraakt, zijn dochter Mercilyn vijf keer, aldus Open Doors.
Eerder die dag ontving Hasim, die is aangesloten bij de Christian and Missionary Alliance Church (CAMA), een sms met een doodsbedreiging. ,,Dat was echter niets nieuws voor de ex-moslim die evangeliseerde onder moslimstammen in de omgeving van Zamboanga del Norte. Hij werd al maanden bedreigd”, aldus de organisatie uit Ermelo.
De moord vond plaats op een afgelegen weg en is niet door getuigen waargenomen. De politie vermoedt echter dat het Moro Islamic Liberation Front, een extremistische rebellengroep, de hinderlaag heeft opgezet.
Hasim laat een vrouw, twee zonen en een dochter achter. Van de politie verwacht zijn vrouw, Evelyn, weinig. ,,Ze hebben rapport opgemaakt en voor de rest niets gedaan. Toen we mijn man en dochter gingen ophalen, boden ze niet eens bescherming aan”, haalt Open Doors haar aan.
Hasim en zijn dochter zijn 11 juni begraven. Ook Evelyn en de achtergebleven kinderen hebben bedreigingen ontvangen. Ze zijn tijdelijk ondergedoken om de gebeurtenissen te kunnen verwerken. Enkele christelijke organisaties geven het gezin financiële ondersteuning.
Deze voorganger deed hetzelfde werk als ik nu in Gouda doe. Ook hij werkte voor een CAMA gemeente. Tijdens de laatste AWF conferentie in Nederland heb ik nog een tijdje zitten praten met een Filipijnse gemeenteleider. Dat komt het nog wat dichterbij. Moeten dit soort gebeurtenissen ons wat doen? Ja! Ook al voel je er niets bij, het moet ons in ieder geval aanzetten tot het bidden voor de familie en de gemeente die hun voorganger kwijt is.
