Categorie archief: mensen
Forgiveness
Via Emergent Village een citaat van Miroslaf Volf. Een nadenker.
“Forgiveness is the boundary between exclusion and embrace. It heals the wounds that the power-acts of exclusion have inflicted and breaks down the dividing wall of hostility. Yet it leaves a distance between people, an empty space of neutrality, that allows them either to go their separate ways in what is sometimes called ‘peace’ or to fall into each other’s arms and restore broken communion.
Much more than just the absence of hostility sustained by the absence of contact, peace is communion between former enemies. Beyond offering forgiveness, Christ’s passion aims at restoring such communion–even with the enemies who persistently refuse to be reconciled.”
Miroslav Volf
Eén-eiige tweelingen: de één moslim, de ander christen
Met grote interesse luisterde ik naar een programma op de BBC radio. Alan Mann schreef erover op zijn blog. Hij zegt dat je er naar moet luisteren en inderdaad, het een opmerkelijk verhaal. De zussen zijn niet opgegroeid in een gezin waar religie een rol speelt. De één draagt een jilbab, de ander bidt dat haar moeder Jezus vindt. Een verhaal met veel kanten en een verassend slot. Hier kunt je het beluisteren.
Trouwen maakt gelukkig(er)
Catrin Finkenhauer (sociaal psycholoog van de VU) ondervroeg 200 stellen over hun relatie. Ze komt met een aantal opmerkelijke en ook weer voor de hand liggende conclusies. Hier komen ze:
- Vind iemand die op je lijkt. Finkenauer zegt: “We hebben behoefte aan veiligheid. Dan is het een voordeel als iemand jouw wereld kent en naar dezelfde dingen streeft”.
- Accepteer de verschillen. Hoe meer iemand de ander wil veranderen, hoe ongelukkiger hij of zij wordt. Dat wist toch iedereen?
- Buit verschillen uit. Je kunt eigenschappen bij elkaar afkijken. Is het niet zo dat partners na verloop van tijd niet meer op elkaar gaan lijken?
- Beeldhouw je partner. Finkenauwer zegt: “Elkaar aanmoedigen om bestaande, maar nog niet ontplooide capaciteiten te benutten is goed voor de relatie.”
- Vertrouw elkaar. Als je iets geheimhoudt, zeg je impliciet: “Ik vertrouw je niet genoeg”. Uit het onderzoek blijkt dat hoe langer deelnemers scoorden op vertrouwen, hoe meer ze de neiging ze hadden om te spioneren.
- Beheers je. Uit het onderzoek blijkt dat mensen die zich goed kunnen beheersen veel minder oog hebben voor aantrekkelijke alternatieve partners!
- Ga niet vreemd. Finkenauer zegt: De meeste mensen zeggen dat ze vreemdgaan van hun partner nooit zouden kunnen vergeven. Uiteindelijk komt het toch vaak goed, bijvoorbeeld doordat de ander oprecht berouw toont.” Het vertrouwen loopt bij vreemdgaan wel een ernstige deuk op. Opvallend: hier geen moreel antwoord.
- Wees dankbaar. Als je je dankbaar voelt, dat is het een teken dat je relatie goed is en dat je er wat voor moet doen om het in stand te houden. Hier passen volgens mij bijvoorbeeld de 5 Talen van de Liefde van Gary Chapman. Maar dat voeg ik hier in en het is geheel niet wetenschappelijk.
- Elkaar goed kennen hoeft niet. Het gaat erom dat je denkt dat je de ander kent. Ook als je zwakheden weet van elkaar, maakt dat je niet minder gelukkig. Finkenauer: “Mensen willen vooral dat hun partner de wereld ziet zoals zijzelf.” Daarmee wordt je partner voorspelbaar, voegt ze er aan toen. Kom je erachter dat je je partner toch niet zo goed kende als je dacht, breng dan overeenkomsten en verschillen in kaart, luister naar elkaar en wees bereid om compromissen te sluiten en oplossingen te bedenken.
- Bewonder elkaar een beetje. Als je elkaar bewondert is je relatie beter. Maar teveel is ook niet goed. Een beetje trots zijn mag wel.
- Bepaal samen wat goede seks is. “Seks is één vorm van contact, maar wel de meest intieme.” Erover praten geeft meer begrip en gevoelens van verlangen.
- Krijg kinderen, of niet. Meestal geeft het hebben van kinderen geluk. Maar het geeft ook stress en verantwoordelijkheid. Het betekent offers brengen. Ik vraag me dan af: wat is je vertrekpunt en waarom wil je kinderen? En nog meer, waarom is het een offer?
Meer weten? De resultaten van onderzoek kun je hier vinden.
Zygmunt Bauman krijgt prijs
Zygmunt Bauman in een begrip in de wereld van de sociologie. Recent kreeg Bauman een Spaanse prestigieuze prijs uit handen van Prins Felipe, de toekomstige troonopvolger in Spanje. Op de site van het Bauman Institute staat het volgende over deze prijs:
The Prince of Asturias Awards is a series of annual prizes given in Spain by the Prince of Asturias Foundation (Fundación Príncipe de Asturias) to individuals, entities and/or organizations from around the world who make notable achievements in the sciences, humanities, or public affairs.
De uitreiking wordt elk jaar “live” verslagen op de Spaanse tv en Bauman, die al aardig op leeftijd is, hield daar ook een kort praatje als reactie op de uitreiking.
Ik denk dat iedereen die in de westerse wereld nadenkt over gemeentestichting een aantal van zijn boeken zou moeten lezen. Ik las voor een afstudeerscriptie de boeken “Liquid Modernity” en “Community”. Vooral Liquid Modernity is een aanrader. Waarom?
- Ten eerste, Bauman schetst een beeld van de westerse maatschappij. Hij laat zien op welke manier de maatschappij de afgelopen jaren is veranderd. Zijn opmerking zijn scherp, prikkelend en vernieuwend.
- Hij zegt dat de maatschappij licht en vloeibaar is geworden (uit het voorwoord van Liquid Modernity). Dit fenomeen zet hij onder andere af tegen emancipatie, individualiteit, tijd/ruimte, werk en gemeenschap. Daardoor laat hij zien dat door de overgang van een “solid” maatschappij naar een “liquid” maatschappij de westerse wereld voor een groot aantal uitdaging komt te staan. Bijvoorbeeld, de mens is een nomade geworden. Hij heeft geen vaste plaats meer. Bauman spreekt dan ook over “travelling light” of “portable … signifies improvement”.
Een paar citaten uit het hoofdstuk over gemeenschap (community):
All communities are postulated; projects rather than realities, something that comes after, not before the individuals choice (Liquid Modernity, p169).
Never was the word “community” used more indiscriminately and emptily than in the decades when communities in sociological sense became hard to find in real life. Men and women look for groups to which they can belong, certainly and forever, in a world in which all else is moving and shifting, in which nothing else is certain (citaat van Eric Hobsbawn in Liquid Modernity, p171)
The future belongs to “archipelagos of islands dotted along the axes of communication” (Liquid Modernity, p 180).
In another place I have discussed the “unholy trinity” of uncertainty, insecurity, unsafety (Liquid Modernity, p181).
Een must-read voor mensen die maatschappelijke tendensen proberen te doorgronden.
Old and wise
Soms kan ik een beetje sentimenteel worden. Dan denk ik na wat er tot nu toe in mijn leven is gebeurd en vaak beoordeel ik mezelf ook een beetje (veel). Als dan ook nog ¨Old and wise¨ van The Alan Parsons Project op de achtergrond wijze woorden in mijn brein pompen, word ik alleen maar sentimenteler. Aardig liedje, hebben zij indertijd goed gecomponeerd én minstens zo goed gedicht. Ik weet niet wanneer ik ¨Old en Wise¨ zal zijn of dat ik het ooit ga worden. Misschien wel, misschien niet. Om me heen echter zie ik niet zoveel mensen die ¨Old and Wise¨ zijn, helaas. Ik zou willen dat willen . Maar, vele ¨oude¨ mensen zijn verbitterd over het verleden. Ik bid dat ik daar van gevrijwaard zal worden, het is een zegen van God als we oud en wijs de generaties daarna kunnen zegenen door hen iets mee te geven van wat wij (ik) heb geleerd. En The Alan Parson Project zingt alweer iets over ¨a friend o mine¨. Hoeveel vrienden heb ik waar dat op zou kunnen slaan. Nu wordt ik te sentimenteel. Nodig tijd om er mee te stoppen. O ja, Jezus heeft mij één van Zijn vrienden genoemd, als ik ¨Old and Wise¨ zal zijn, blijft dat nog steeds, zelfs voor eeuwig.
Genieten
Dit is het seizoen van het grote genieten. Vakantie vieren is voor het grote gros ontspannen genieten. Je ziet dit woord weer in grote getale verschijnen op covers van weekbladen en kranten. Waarom die neiging tot genieten? Genieten we dan niet op andere momenten? Kan dat alleen in de vakantie? Wanneer we dit woord vertalen naar het Engels, zullen de meeste woordenboeken komen met het woord ¨enjoy¨. Dit woord is terug te voeren op het Latijnse woord ¨gaudere¨, dat verheugen betekent.
Ik heb me afgevraagd of het Nederlandse woord ¨genieten¨ ook terug te voeren is op ¨gaudere¨, of verheugen. Ik vraag me af of Nederlanders direct denken aan ¨blij zijn¨ als ze genietend vakantie vieren. Zonder dat hard te kunnen maken, lijkt mij dat genieten iets is dat je overkomt, net zoals dat geldt voor gelukkig worden of zijn. Verheugen is of kan ook een actieve houding zijn. De Nederlandse interpretatie wijkt daarom af van de Engels.
Waarom moeten we dus eigenlijk genieten? Welke drang zit er achter om deze staat van zijn te bereiken? Ik denk dat vakantie vieren in Nederland een vorm van ontspannen is geworden waar alles van afhangt. We werken ons het hele jaar in het zweet en dat moet er in de drie weken die er over blijven ineens genoten worden. We vliegen uit naar zon, zee en strand. Uit onderzoek blijkt dat de meeste mensen helemaal niet genieten van vakantie. Vooral gezinnen hebben daar last van. Het is een tijd van stress en ontheemde gevoelens. Genieten is er dan niet bij en je erover geheugen dat je eindelijk niets hoeft, zegt velen helemaal niets. Maar omdat iedereen gaat en je op je werk niet kan zeggen dat je gewoon in je eigen tuin het ge-BBQ-ed, gaan we masaal weg. Op weg naar het grote genieten.
Heb jij genoten van je vrije dagen?
Eiland
Dit filnpje sloeg er bij mij flink in. In Granada zie ik zoveel mensen die alleen zijn, die bedelen, de geld proberen te verdienen door nep-kleding-riemen-brillen te verkopen. Ik ga er vaak aan voorbij. Maar het zijn mensen zoals ik. Alleen ze hebben minder of helemaal niets. Ik ga er vaak aan voorbij, voorbij, voorbij, voorbij…….
